log in

Verslag Aegir Paaskamp 2019

  • Geschreven door Andrew Krugers

Vrijdag 19 april was het dan zover, het 37e Paaskamp ging beginnen. Het was wel anders deze keer want we gingen niet naar het welbekende Lommel, maar trokken naar het westen; Oosterhout. En we gingen ook niet allemaal gezamenlijk in een bus, maar alle kinderen werden gebracht in hun eigen postkoets. Bij aankomst van de kids in “Camp Easter Wood” leek het wel het Wilde Westen.

1De kids werden ontvangen door verschillende cowboys en indianen en "onder dwang" naar hun slaapverblijven begeleid (pistolen werden gebruikt om de kids de weg te wijzen). Voor het gebouw waren de eerste vuurgevechten al uitgebroken en begon het steeds meer op het echte Wilde Westen te lijken, al gebruiken wij geen kogels, maar water als munitie. Tijd om te eten, friet met snack, en dat werd eten met de handen zoals ze dus ook in het Wilde Westen deden en natuurlijk buiten in het avondzonnetje.

Na het eten was het tijd om 2 personen in het zonnetje te zetten; Sepp en leiding Jeroen. Sepp was 8 jaar geworden en Jeroen 40, dus ze werden toegezongen door ons allemaal. Nadat de traktatie van Sepp verdwenen was in de toch al gevulde magen, was het tijd om lekker te genieten van het avondzonnetje en wat te rennen over de prairie.

Als de schemering is neergedaald over de bossen, is het tijd voor het avondspel; “de schat van Billy the Kid”. Een spannend spel waarbij de kids op zoek moesten naar de verborgen schat van deze beruchte cowboy, maar waarbij ze moesten oppassen voor gemene (en een zingende) cowboys. Het werd een succes en de schat werd gevonden en mee teruggenomen naar de saloon om open te breken en de goudstaven en gouden munten te verdelen. De eerste kampdag zat erop en de kids mochten hun slaapvertrekken gaan opzoeken om te gaan genieten van een goede nachtrust. Rond 00.15 uur was het (al) stil en lagen ze allemaal te snurken. 

Dag 2 begon met een strak blauwe lucht en een goed ontbijt in de saloon. Nadat iedereen weer vol energie zat, was het tijd voor een 2tocht “op naar het milde Zuidoosten”.  Een tocht waarin de kennis en kundigheid van de kids werden getest op het gebied van cowboys en indianen. Vragen over het Wilde Westen van vroeger en opdrachten als; speerwerpen, goudklomp werpen, paardrijden en goudklompen vervoeren (natte watersponzen verplaatsten op een dienblad). Het was een mooie tocht waarin vele kids lieten zien dat ze zich wel hadden gered in het Wilde Westen, al was iedereen na het goudklompen vervoer nat van het zweet als ook het water. 

Het was tijd voor de lunch, buiten in het zonnetje natuurlijk want in het wilde westen is het altijd warm. Na het eten was het tijd voor jezelf, wat betekende tijd om het gevecht van de dag ervoor voort te zetten en velen waren daarna toe aan een droge outfit. In de middag werd het spel “de stammen van de Black-Feet-Savanne” gespeeld, een spel waarin ze hooi-wol-schapen-zand-water moesten ruilen met elkaar om zo te komen tot het bouwen van wegen, tipi’s en een paardenmacht. Dat is een hele ruilhandel geworden waarbij sluwe trucjes niet geschuwd werden, maar was het ook oppassen voor rovers die zomaar al je grondstoffen konden afpakken.

3Na het spel was het tijd om lekker je eigen ding te doen, wat weer enkele watergevechten opleverde, maar ook werd de eerste water-zeep-baan gebouwd waar velen overheen gegleden zijn. Nat en moe was het tijd voor de BBQ, heerlijk rustig genieten van een stukje vlees, sla, paprika, komkommer en natuurlijk een stukje brood. We hebben lang getafeld en ik hoef het eigenlijk niet te zeggen maar doe het toch .. weer buiten in het avondzonnetje. Na de BBQ tijd om lekker wat te relaxen, voor sommige betekende dat gaan volleyballen en voor andere een Suske & Wiske lezen.

Toen het donker werd was het tijd voor “Pasawasa”. Niemand wist wat het betekende, maar het werd een bijzondere reis die onze kids zijn gaan maken in het donkere bos. De reis werd door onze cowboys & -girls gelopen van oost naar west en daarbij moesten ze door het gebied van de “Oetsiewahmoetsie-indianen" reizen. Ze kwamen eerst aan bij een cowboy uit die alle cowboys een licht gaf om veilig door het gebied te trekken. Want dat zou helpen tegen de geesten van de Oetsiewahmoetsies.

Verderop in het bos kwamen ze een indiaan tegen, de medicijnman van de roze hartjes clan stond de cowboys al op te wachten op zijn blote voeten. Het was de feestdag van deze indianenclan, een dag waarop ze hun doden voorvaderen herdachten. De reizende cowboys moesten in 6 dozen voelen wat erin zat en dat was soms toch best wel eng (slangenhuiden, gedroogde wolvenpoep, een doodshoofd, etc).

De reis ging verder naar het Geestenbos. Hier troffen ze een verdwaalde cowboy aan die graag met de groep meeliep. Maar er kwamen ook vreemde geluiden uit het bos, maar niemand wist wat dat was. Verder lopende van oost naar west kwamen ze een cowboy tegen die rooksignalen aan het versturen was. Hij had zich weken verscholen voor de Oetsiewahmoetsies en waarschuwde iedereen hoe ze veilig verder konden.

Terug bij de saloon hadden alle cowboys natuurlijk honger van de lange reis en mochten ze nog genieten van een proeverijtje met wel hele bijzondere lekkernijen.
Dag 2 zat erop en de saloon liep leeg en de vermoeide cowboys & girls gingen hun slaapvertrekken weer opzoeken. Ook deze dag was het weer vroeg stil, zullen wel moe geweest zijn. 

Dag 3, oftewel 1e Paasdag, begon met een strak blauwe lucht en een heerlijk ontbijt met gekookt eitje in de saloon. Maar wat is een 1e Paasdag zonder een zoektocht naar Paaseieren? De 2 Paashazen (Merel en Shari) hadden de eitjes goed verstopt en het duurde dan ook wel een hele tijd voordat alle eieren gevonden waren. Wat zeg ik alle eieren … 1 ei is nooit meer gevonden :(

Het was tijd om het bos weer in te gaan voor het spel “pssst … koe kopen?”. De cowboys & -girls moesten proberen hun koeien te verkopen aan 2 handelaren, maar er liepen ook 4 enge ziektes rond. Het was dus oppassen voor de cowboys dat hun koeien niet ziek werden, maar gelukkig waren er als dit gebeurde nog altijd 2 veeartsen die hun koe dan weer kon genezen. Dokter Wendy waar je wel eerst een liedje moest zingen voor dat ze jou hielp. En dokter Andrew die een beetje vreemd was en allemaal moeilijke vragen ging stellen over jou en je koe. Het was dus een heel gedoe om je koeien gezond en wel bij de handelaren te krijgen, maar gelukkig zijn er veel koeien toch goed terecht gekomen.

4

Ook vandaag weer de lunch in het zonnetje, want in het Wilde Westen is het altijd warm. Na de lunch weer een relaxmoment voor dat we begonnen aan sport en spel; de “Apache-games”. De onderdelen waren buks schieten (jawel zoals echte cowboys), pijl en boog schieten (jawel zoals echte Indianen), katapult schieten en waterballonnen vangen bij het katapult schieten (jawel zoals echte indianen) en waterzeepbaan glijden (gewoon omdat dat leuk is). Het was een mooie middag in het zonnetje met vele natte, maar naar zeep ruikende kids, dus handen wassen voor het avondeten hoefde niet zoals jullie begrijpen. Het eten was weer heerlijk; nasi met veeeel kroepoek en satésaus.

Na het avondeten was het weer relaxen en doe waar je zin in hebt, samen of alleen met een boekje. De laatste avond op het Paaskamp betekent altijd “bonte avond”. Deze keer was het de cowboys tegen de indianen. En dat werd een slagveld, vragen beantwoorden, opdrachten doen, touwtrekken tegen elkaar, paardrijden, schimmenspel, etc. Aan het einde was het duidelijk wie de sterktste was en dat waren de cowboys.

Daarna was er voor iedereen de inmiddels tradionele huldiging van een kampleiding die of jarig is/was of een jubileum te vieren heeft. Dit jaar was dat dubbel feest want Jeroen is 40 geworden op vrijdag op kamp en ging voor de 20e keer mee als leiding (en daarvoor nog jaren als kind).

Jeroen ging een avontuur meemaken om te kijken of hij geschikt was als cowboy. De voorbereidingen bestonden uit rek- en strekoefeningen en een schoonheidsbehandeling. Daarna ging hij op reis en gebeurde er allemaal spannende dingen zoals een regenstorm, zandstorm, verstoppen voor indianen, rotsblokken die op hem vielen en een duel met een gevaarlijke cowboy-boef. Maar onze Jeroen heeft het allemaal overleefd en mocht zich daarna “Cowboy Joentje” noemen. Ondanks dat we geen vuur buiten mochten maken, mocht dit gelukkig wel binnen, dus was het marshmallows eten in de saloon waar DJ Andrew de muziek liet knallen. Het werd een spontane discoavond in de saloon waar de cowboys & -girls hun beste dansmoves hebben laten zien. Daarna was het voor iedereen tijd voor een laatste nachtje slapen in de knusse slaapvertrekken.

Dag 4 oftewel 2e Paasdag begon met een strak blauwe lucht en een lekker ontbijt in de saloon. Hierna was het de slaapvertrekken opruimen, spullen inpakken en klaar maken voor het laatste spel van het kamp; Noordwest tegen Zuidoost.

Een spel waar 2 groepen cowboys het tegen elkaar opnamen om bij de ander de 5 ballonnen te laten klappen. Maar ze moesten dan wel vanuit hun eigen gebied door een stuk indianengebied reizen om bij de andere cowboys te komen en die indianen lieten je niet zomaar door hun gebied gaan. Het was weer veel rennen en uitkijken dat je niet gepakt werd door of de boze indianen of je tegenstander cowboy.

De lunch werd zoals alle dagen weer gehouden in het zonnetje want in het wilde westen is het altijd warm. Na de lunch was het tijd voor een wandelingetje, een wandelingetje naar het badhuis. En dat was echt wel nodig want de cowboys en girls waren allemaal toe aan een goede schoonmaak. Na 1,5 uur weken en genieten in het badhuis kwamen ze schoon weer aan op Camp Easter Wood. Daar werden al onze cowboys en -girls opgehaald en thuis gebracht in hun eigen postkoets.

The End !

5